Hoe een rijsttransplantatiemachine werkt: belangrijke componenten en mechanismen

Japan transplanteert ruim 98 procent van zijn rijstvelden machinaal. Achter dat cijfer schuilt een mechanisch proces dat maar weinig mensen ooit onderzoeken: hoe verandert een planter een tapijt van zaailingen in nette, gelijkmatig verdeelde rijen? Deze gids beantwoordt die vraag op componentniveau. Het is geen lijst met voordelen; hij loopt actie voor actie door de machine, zodat u zich precies kunt voorstellen wat er in het veld gebeurt en weet wat u moet vergelijken als u verschillende modellen evalueert.

Wat is een rijsttransplantatiemachine?

Een rijstverplanter is een gespecialiseerde machine die is gebouwd om rijstzaailingen in ondergelopen rijstvelden te planten. Het is geen zaaimachine en geen planter voor algemeen gebruik. Het bestaat omdat rijst het beste groeit als zaailingen in een kwekerij worden grootgebracht en vervolgens op gecontroleerde diepte en tussenruimte in het hoofdveld worden overgeplant.

Het concept is oud; Japan diende in 1898 zijn eerste patent op rijsttransplantatiemachines in. Het duurde echter tientallen jaren voordat praktische machines ontwikkeld waren, omdat ze levend plantaardig materiaal, zachte modder en nauwkeurige timing in één keer moesten verwerken.

Handmatig verplanten is nauwkeurig maar langzaam. Eén arbeider plant ongeveer 700 vierkante meter per dag met de hand; een machine bestrijkt ongeveer 10.000 vierkante meter per dag, volgens de vergelijking gepubliceerd op Wikipedia. Consistentie is de tweede winst. Een machine herhaalt dezelfde slag zonder moe te worden, zodat de rijen recht blijven en de diepte uniform blijft. Een uniforme afstand geeft elke plant gelijke toegang tot zonlicht, water en voedingsstoffen, en vereenvoudigt het wieden en oogsten.

Het fundamentele werkingsprincipe in één oogopslag

Simpel gezegd is een rijstverplanter een geautomatiseerd systeem dat een ononderbroken mat met zaailingen neemt, deze in individuele planten scheidt en deze met vaste tussenpozen in de grond herplant.

Elke cyclus doorloopt achtereenvolgens vier stappen:

1. Zaailingen laden. De operator plaatst voorgekweekte tapijten van het mattype op de trays.
2. Lade-invoer. Een trayindexer verplaatst de mat in kleine zijwaartse stappen en vervolgens naar voren, zodat verse zaailingen het ophaalpunt blijven bereiken.
3. Picken en transporteren. Opraapvorken scheiden een bosje zaailingen van de mat en dragen deze naar het plantmechanisme.
4. Planten. De plantarm duwt de klomp de modder in en laat deze op de juiste diepte los.

Kettingen en tandwielen aangedreven door het grondwiel synchroniseren alle vier de stappen. Omdat het mechanisme gekoppeld is aan de wielrotatie, worden zaailingen geplant met intervallen die overeenkomen met de voorwaartse beweging, waardoor de afstand zelfs bij verschillende snelheden behouden blijft.

Kerncomponenten en hoe ze werken

Vijf componenten doen bijna al het werk. Dit is wat iedereen doet en waarom het ertoe doet.

Zaailingenbak en kwekerij van het mattype

De zaailingenbak is een hellend platform dat de kweekmat vasthoudt. De mat zelf is een dicht tapijt van rijstzaailingen die in ondiepe grond zijn gekweekt, met wortels die tot een samenhangende laag zijn gebreid. Deze kwekerij van het mattype is de standaardinvoer voor moderne plantmachines, en de staat ervan bepaalt rechtstreeks de kwaliteit van de opbrengst.

De lade-indexeerder verplaatst de mat zoals een schrijfmachinewagen papier verplaatst: een korte zijwaartse stap na verschillende plantbewegingen, en vervolgens een voorwaartse stap wanneer de zijrij klaar is. Die intermitterende beweging zorgt ervoor dat de pick-upvorken altijd verse mat vinden. Als de indexer niet goed getimed is, zijn er op het veld bakjes te zien waar de vorken niets hebben gevonden, of bosjes waar ze te veel in één keer hebben getrokken.

Pick-up vorken

De opraapvorken, ook wel vingers genoemd, halen de zaailingen van de mat. Hun beweging is in wezen een snuifje. De vorken sluiten zich over een stuk mat, steken iets onder de wortelzone en trekken een discrete groep van twee tot vier zaailingen eruit, die ze vervolgens omhoog dragen naar de plantarm.

De kritische aanpassing is de penetratiediepte van de vork. Als de vorken te diep zijn geplaatst, slepen ze een kluit aarde omhoog die het mechanisme kan blokkeren en de zaailing kan begraven. Te ondiep geplaatst, de wortels worden niet stevig vastgegrepen en de zaailingen vallen uit tijdens het overbrengen. Ervaren bestuurders beoordelen dit door het matoppervlak te inspecteren nadat de vorken zijn gepasseerd: het moet er gelijkmatig bekrast uitzien en niet gescheurd.

Plantarm en transplantatiemechanisme

De plantarm ontvangt de zaailingenklomp van de vorken, zwaait naar beneden op een vast traject, drukt de klomp in de modder en laat deze los op de bodem van de slag. De timing van de release bepaalt de uitkomst. Te vroeg drijven de zaailingen weer omhoog; te laat sleept de arm ze over het grondoppervlak.

Het traject zelf kan recht of licht hellend zijn. Rechte plaatsing geeft een zeer uniforme diepte. Een lichte helling kan de wortelzone ondieper houden en in bepaalde bodems een vroegere uitloper bevorderen. De ideale hoek hangt af van de plaatselijke praktijk en variëteit, dus bij veel machines is aanpassing mogelijk. EEN gedetailleerde uitsplitsing van het transplantatiemechanisme is beschikbaar voor lezers die de cams en timing diepgaand willen bestuderen.

Zweef- en grondwiel

De vlotter is een gladde, bootachtige plaat die rechtstreeks op het modderoppervlak drijft. Het ondersteunt het gewicht van de machine, zodat de wielen niet in zachte rijstgrond wegzakken, en het maakt de modder glad naarmate de machine vooruitrijdt. De verticale positie definieert ook het referentievlak voor de plantdiepte.

Het grondwiel drijft alles aan. Terwijl hij draait, drijft een ketting-en-tandwieltrein de trayindexeerder, de oppakvorken en de plantarm aan. Dit is de reden waarom één motor de hele machine kan laten draaien en waarom de plantdichtheid niet verandert als het motortoerental fluctueert. De plantsnelheid is een functie van het wieltoerental, niet van het motortoerental.

Hoe de plantdiepte en -afstand worden gecontroleerd

Drie instellingen bepalen het uiteindelijke plantpatroon:

• De rijafstand, de afstand tussen de rijen, wordt bepaald door het aantal en de onderlinge afstand van de planteenheden. Een vierrijige machine plant vier rijen per gang; een machine met zes rijen plant er zes.
• De heuvelafstand, de afstand tussen plantentrossen binnen een rij, wordt bepaald door de overbrengingsverhouding tussen het grondwiel en het plantmechanisme. Meer plantbewegingen per wielomwenteling betekent een dichtere planting.
• De plantdiepte wordt bepaald door de vlotterhoogte en de vorkpenetratie samen. Het ondieper verhogen van de drijfplanten; door het dieper te laten planten.

De onderstaande tabel vat de bedieningselementen samen.

Rassen en regio's verschillen in hun ideale dichtheid. Op vruchtbare grond gekweekte variëteiten met hoge uitlopers kunnen breder worden geplant, terwijl variëteiten met een korte duur en koelere streken meestal dichtere stands nodig hebben. De verstelbare heuvelafstand is daarom een ​​functie die u vóór aankoop moet verifiëren, en het aanpassingsbereik verschilt per model.

Looptype versus rijtype: welke veranderingen in het werkingsmechanisme?

Het werkingsprincipe is bij loop- en rijmachines identiek. Beiden voeden een mat, knijpen zaailingen met vorken en drukken ze met een plantarm in de modder. De verschillen zijn schaal, vermogensafgifte en positie van de bestuurder.

Machines van het looptype planten doorgaans vier tot zes rijen per gang. De machinist loopt achteraan en stuurt terwijl de motor de wielen en het plantmechanisme aandrijft. Door hun geringe breedte en lichte gewicht zijn ze gemakkelijk te keren op de kopakker en eenvoudig te transporteren. EEN vierrijige lopende rijstplantmachine is het gebruikelijke toegangspunt voor kleine percelen, en a zesrijige lopende rijstplantmachine voegt uitvoer per pas toe zonder de categorie wandelen te verlaten.

Aangepaste fabrikanten van 4 rij rijsttransplantatiemachines, leveranciers Als Chinese fabrikanten en leveranciers van 4-rij rijsttransplanters, biedt Xiaojing Agricultural Machinery Manufacturing Co., Ltd. op maat gemaakte 4-rijsttransplanters... Bekijk Product →

Rijmachines zijn gebouwd voor grotere velden. De machinist zit op de machine, die volledig zelfrijdend is en doorgaans zes tot tien rijen per werkgang plant. Het hydraulisch systeem tilt de planteenheid op voor transport en past de wielspoor aan de rijafstand aan. De zitpositie vermindert vermoeidheid tijdens lange werkdagen. EEN Rijstplantmachine met zes rijen is de gebruikelijke volgende stap nadat een boerderij de loopmachines is ontgroeid.

Aangepaste 2ZG-630 leveranciers van rijsttransplantatoren met zes rijen, OEM / ODM-fabriek Zhejiang Xiaojing Agricultural Machnery Manufacturing Co., Ltd is China 2ZG-630 Rijsttransplantator met zes rijen en OEM ... Bekijk Product →

Het kernmechanisme is hetzelfde; Wat verandert is het vermogen en het comfort voor de machinist. Dat is precies de reden waarom de beslissing tussen lopen en rijden neerkomt op de omvang van het veld, de arbeid en het budget, en niet op enig verschil in de manier waarop de rijst wordt geplant.

Rijsttransplantator versus direct zaaien

Als verplanten zo bewerkelijk is, waarom zou je dan niet direct zaaien? Direct zaaien bespaart arbeid en wordt op veel plaatsen gebruikt waar arbeidskrachten schaars zijn. Maar het ruilt gemak in voor een minder gecontroleerde start van de oogst. Zaden landen op variabele diepte, de kieming is ongelijkmatig en de stand is onregelmatig. Wikipedia's overzicht van rijsttransplantatie maakt het punt direct duidelijk: sommige boeren buiten Azië geven de voorkeur aan de probleemloze directe zaaimethode, vaak ten koste van een lagere opbrengst.

Door te transplanteren krijgt elke zaailing een uniforme start op gelijke diepte en afstand, wat een gelijkmatige uitgroei, een betere luchtstroom door het bladerdak en een eenvoudiger water- en onkruidbeheer ondersteunt. De planter verandert niets aan de agronomie; het neemt het enige grote nadeel van verplanten weg, namelijk de vraag naar handarbeid. Zodra de machine die arbeid voor zijn rekening neemt, worden de agronomische voordelen op vrijwel elke boerderijschaal betaalbaar.

Hoe u de juiste rijsttransplantator voor uw boerderij kiest

Als het mechanisme wordt begrepen, wordt de aankoopbeslissing een matching-oefening. Overweeg vier factoren.

• Veldgrootte. Kleine percelen zijn geschikt voor 2-rijige, 4-rijige of 6-rijige loopmachines, die strak draaien en op smalle wegen passen. Middelgrote platte blokken rechtvaardigen een rijmachine met 6 rijen. Grote velden en coöperaties die vele hectares per dag beplanten, zouden rijmachines met 8 of 10 rijen moeten evalueren; voor deze operaties, a Rijmodel met 10 rijen voor grootschalige boerderijen Aangepaste 2ZG-1020 Leveranciers van rijsttransplantatoren met tien rijen, OEM / ODM Facto Zhejiang Xiaojing Agricultural Machnery Manufacturing Co., Ltd is China 2ZG-1020 tien rijen rijdende rijsttransplantatiemachines Leveranciers en OE... Bekijk Product → is een geloofwaardige kandidaat.
• Werk. Als het verplantseizoen een knelpunt is, kies dan voor meer rijen en een rijplatform om de opbrengst per persoon te verhogen. Waar arbeid beschikbaar is en de velden klein zijn, is een loopmachine de goedkopere route.
• Terrein en bodem. Zachte velden met een zware bodem hebben een grote vlotter nodig om het gewicht van de machine en de planten consistent te verdelen.
• Begroting en onderhoud. Meer rijen en hydrauliek verhogen zowel de aanschafprijs als het onderhoud. De kleinste machines zijn het eenvoudigst te onderhouden; de grootste bevatten de meeste componenten. Kies het hoogste aantal rijen dat het beplante oppervlak kan rechtvaardigen.

Het assortiment van de fabrikant bestrijkt dit spectrum, van handmodellen met 2 rijen tot hogesnelheidsrijmachines met 10 rijen. Wanneer u specifieke modellen vergelijkt, let dan op de kenmerken die de prestaties bepalen: het gedrag van de lade-indexering, de vorkdiepte-instelling, de timing van de plantarmen en de synchronisatie tussen het grondwiel en het plantmechanisme.

De afhaalmaaltijd

Een rijstverplanter is geen mysterieuze machine. Een dienblad voert een mat met zaailingen naar voren; pick-upvorken knijpen kleine klontjes af; een plantarm drukt elke klomp in de modder; een vlotter zorgt ervoor dat de machine niet zinkt; en een grondwiel drijft elke actie aan met een vaste timing.

Die timing is het echte geheim. Doordat het plantmechanisme aan het grondwiel is gekoppeld, plant de machine op verhouding en niet op giswerk. Het draaien van het wiel, het inknijpen van de vork, het laten vallen van de arm en het loslaten, herhaald met een constante snelheid per meter verplaatsing, zorgen voor de gelijkmatige rijen die je ziet in mechanisch beplante velden.

Of u nu een klein perceel beheert of een grote operatie, het principe is hetzelfde. De enige resterende vraag is de schaalgrootte, en die vraag wordt beantwoord door uw land, uw arbeid en uw budget.